Team

Jochen Peter

Mijn naam is Jochen Peter en ik werk als hoogleraar aan de Amsterdam School of Communication Research. Ik ben de hoofdonderzoeker van het CHILDROBOT project, dat gefinancierd wordt door een subsidie die ik heb ontvangen van de Europese onderzoeksraad (European Research Council). Het belangrijkste doel van het CHILDROBOT project is om een overkoepelend kader te ontwikkelen voor een van de meeste intrigerende kwesties van dit moment: de interactie tussen kinderen en sociale robots. Om dit doel te bereiken, werken wij multidisciplinair. We gebruiken inzichten uit communicatieonderzoek, studies naar mens-robot interactie, en de psychologie om te onderzoeken hoe kinderen omgaan met sociale robots and welke mogelijke gevolgen dit kan hebben. Ik ben ervan overtuigd dat dit project een belangrijke, empirisch onderbouwde bijdrage kan leveren aan onze kennis over een cruciale technologische verandering in het leven van kinderen.

Rinaldo Kühne

Mijn naam is Rinaldo en ik werk als universitair docent bij de Amsterdam School of Communication Research. In mijn werk gebruik ik inzichten uit de mediapsychologie, en mijn onderzoek is erop gericht om de cognitieve en emotionele processen die ten grondslag liggen aan (de gevolgen van) mediagebruik in kaart te brengen. Binnen het CHILDROBOT project werk ik als postdoctoraal onderzoeker. Robots fascineren mij, omdat ze een unieke communicatietool vormen. Waar traditionele media vooral functioneren als communicatiekanaal, zijn sociale robots onze communicatiepartners. Omdat sociale robots een steeds grotere rol zullen spelen in het leven van kinderen, ben ik benieuwd hoe kinderen robots zien; hoe zij met robots omgaan; hoe zij van robots leren; en welke psychologische mechanismen de gevolgen van kind-robot interactie kunnen verklaren.

 

Alex Barco

Mijn naam is Alex Barco en ik werk als postdoctoraal onderzoeker aan de Amsterdam School of Communication Research. Mijn achtergrond ligt in elektronica, waarbinnen ik mij richtte op toepassingen van sociale robots voor kinderen met een beperking en in STEAM (Science, Technology, Engineering, Arts, and Mathematics) onderwijs. Ik ben geïnteresseerd in de lange-termijn ontwikkeling van blijvende relaties tussen kinderen en robots, en probeer altijd te blijven leren over nieuwe methoden die kunnen worden gebruikt in dit fascinerende onderzoeksveld. In het CHILDROBOT project houd ik mij bezig met de vraag of en hoe kinderen impliciet sociale vaardigheden kunnen leren van robots.

Caroline van Straten

Mijn naam is Caroline van Straten en ik werk als promovenda aan de Amsterdam School of Communication Research. Vanuit mijn achtergrond in kunstmatige intelligentie en cognitiewetenschap ben ik geïnteresseerd in het bestuderen van de mentale processen die plaatsvinden tijdens interacties tussen mensen en robots. Binnen het CHILDROBOT project doe ik onderzoek naar het ontstaan van sociale relaties tussen kinderen en robots. Meer specifiek probeer ik erachter te komen welke robot- en interactiekenmerken van invloed zijn op het ontstaan van vriendschap en vertrouwen tussen een kind en een robot. Omdat kinderen in de toekomst steeds vaker met robots in aanraking zullen komen, en omdat die robots steeds meer zullen aandoen als een soort vriendje of vriendinnetje, is het belangrijk om de gevolgen van deze interactie in kaart te brengen. Wat ik het leukst vind aan dit onderzoek is dat, hoe lang wij als wetenschappers ook nadenken over kind-robot interactie, kinderen ons in de praktijk steeds weer blijven verbazen.

Chiara de Jong

Mijn naam is Chiara de Jong en ik werk als promovenda aan de Amsterdam School of Communication Research. Ik heb een achtergrond in communicatie- en Informatie-wetenschappen met een focus op leren en ontwikkeling bij kinderen. Binnen het CHILDROBOT project onderzoek ik welke factoren een rol spelen in de acceptatie van sociale robots door kinderen. Verder probeer ik inzicht te krijgen in de manier waarop acceptatie van sociale robots door kinderen zich ontwikkelt op lange termijn. Ik ben in het bijzonder geïnteresseerd in kind-robot interactie omdat het een onwijs unieke vorm van interactie is. Sociale robots hebben een bijzonder effect op mensen. Hoewel we weten dat een robot niet leeft, zijn we toch vaak geneigd die robot bepaalde menselijke kenmerken toe te kennen. Maar uiteindelijk is mijn grootste drijfveer het zien van de enthousiaste gezichten van kinderen wanneer ze horen dat ze met een echte robot mogen spelen.